-

ne yazacağımı bilmiyorum.
bir nefes sonra dibe dalış bir nefes daha ve yine aynısı...
kurtulamıyorum.
karnıma giren ağrılardan çok çok sıkıldım,
geçecek derken daha da kötü olmaktan,
hep ilk adımları atmaktan,
kendi kendime kabul etmekten,
kendimi suçlu ilan edip onu affetmekten -kendi içimde-...
ne mutsuz olduğumda ne de mutlu olmam gerektiğinde yanımdasın,
ama korkma, sitem bile etmiyorum artık.